Psychologia

Behawioryzm

Behawioryzm to nurt psychologii koncentrujący się na obserwowalnym zachowaniu oraz jego zależności od bodźców, konsekwencji i uczenia się.

Definicja

Behawioryzm zakłada, że zachowanie można badać naukowo przez obserwację reakcji organizmu na środowisko. W klasycznych ujęciach większy nacisk kładziono na bodźce, reakcje, warunkowanie i konsekwencje niż na wewnętrzne przeżycia. Współczesne podejścia nie muszą negować procesów poznawczych, ale behawioralna perspektywa nadal pomaga rozumieć nawyki, uczenie się, unikanie i zmianę zachowania.

Kluczowe idee

  1. Zachowanie jako przedmiot obserwacji
  2. Uczenie się przez konsekwencje
  3. Rola środowiska i wzmocnień

Praktyka i życie

Gdy chcesz zmienić nawyk, nie zaczynaj od oceny charakteru. Zapisz bodziec, reakcję i konsekwencję, a potem zmień jeden element pętli.

Częste błędne rozumienie

Błędem jest sprowadzanie behawioryzmu do tezy, że człowiek „nie ma wnętrza”. Drugim błędem jest ignorowanie kontekstu i ocenianie zachowania wyłącznie moralnie.

Pytania do autorefleksji

  • Jakie bodźce uruchamiają moje zachowanie?
  • Jakie konsekwencje wzmacniają ten wzorzec?
  • Co mogę zmienić w środowisku, zamiast walczyć samą wolą?

Źródła