De innerlijke criticus
De innerlijke criticus is een aanhoudende manier van tegen jezelf praten die gebaseerd is op oordeel, druk, schaamte of het vooruitzicht op mislukking.
Definicja
De innerlijke criticus ontstaat vaak als een poging om zich te beschermen tegen fouten, afwijzing of verlies van controle, maar zijn taalgebruik kan schaamte vergroten en actie blokkeren. Werken met hem gaat niet over doen alsof alles in orde is, maar over het scheiden van feedback en geweld jegens jezelf.
Kluczowe idee
Brak kluczowych idei.
Praktyka i życie
Schrijf één kritische zin op en herschrijf deze alsof deze wordt uitgesproken door een veeleisende maar vriendelijke mentor. Bewaar de informatie, verwijder de minachting.
Częste błędne rozumienie
Het is een vergissing om de criticus te bestrijden met opeenvolgende zelfkritische zinnen. Het is ook een vergissing om vriendelijkheid jegens jezelf te verwarren met een gebrek aan verantwoordelijkheid.
Pytania do autorefleksji
Brak pytań do autorefleksji.
Źródła
Brak źródeł.