Kortom
Frankl schrijft over de zin van het leven niet op een abstracte of gemakkelijke manier. Zijn boek verbindt het getuigenis van een overlevende met de basis van de logotherapie, een benadering waarin de mens niet altijd de omstandigheden kan kiezen, maar wel kan zoeken naar de houding die hij tegenover die omstandigheden inneemt. De grootste waarde van deze lezing is de rustige maar krachtige verschuiving van aandacht: van “wat verwacht ik van het leven?” naar “wat verwacht het leven nu van mij?”. Het is een boek over verantwoordelijkheid, waardigheid, liefde, werk, lijden en innerlijke vrijheid. Het biedt geen makkelijke troost, maar helpt begrijpen dat zin niet altijd als een groot idee komt — soms verschijnt zij als een taak, een persoon, een beslissing of een manier om door iets onvermijdelijks heen te gaan.
Controleer ook
