Gewoonte eenheid

Een gewoonte bestaat meestal uit een stimulus, een reactie en een gevolg, maar in de praktijk is het de moeite waard om deze in hele kleine eenheden op te delen: het moment van loslaten, de eerste zet, de beslissing om verder te gaan, de beloning en de herhaling. Dankzij dit vereist de verandering niet de reconstructie van het hele leven in één keer, maar slechts de correctie van één deel van de lus.

Kies één gewoonte en vind het kleinste element ervan: het eerste gebaar, de eerste gedachte of de eerste prikkel die het geheel in gang zet.