Zelfsabotage
Zelfsabotage is een informele term voor handelingen of nalatigheden die het moeilijk maken om iemands doelen te bereiken, ondanks de uitgesproken wens om ze te bereiken.
Definitie
Zelfsabotage is geen formele klinische diagnose, maar een bruikbare beschrijving van repetitief zelfhandicappend gedrag. Het kan gaan om uitstelgedrag, het vermijden van beslissingen, perfectionisme, terugtrekken voor het einde, chaotische prioriteiten of gedrag dat in strijd is met het doel. Het heeft vaak een beschermende functie: het helpt faalangst, evaluatie, verantwoordelijkheid of identiteitsverandering te voorkomen, maar op de lange termijn ondermijnt het keuzevrijheid.
Belangrijkste ideeën
Ontbrekende belangrijke ideeën.
Praktijk en leven
Identificeer één zich herhalend patroon van zelfsabotage en stel een contract op: specifieke actie, deadline en persoon aan wie u de prestaties rapporteert.
Algemeen misverstand
Het is een vergissing om zelfsabotage te interpreteren als bewijs van een 'gebrekkige persoonlijkheid'. Een veelgemaakte fout is het bestrijden van het symptoom zonder na te gaan welke emotie of gevolgen het gedrag tijdelijk helpt vermijden.
Vragen voor zelfreflectie
Geen vragen voor zelfreflectie.
Bronnen
Geen bronnen.