EShot 34
In het volwassen leven wordt het lichaam vaak gereduceerd tot de rol van een hulpmiddel. Het moet werken, volhouden, zich aanpassen aan plannen en kalenders. Ondertussen registreert het lichaam ervaringen sneller dan gedacht: spanningen, angsten, gebrek aan veiligheid. Wanneer we deze signalen negeren, verdwijnen ze niet. Ze veranderen van vorm: in stijfheid, vermoeidheid, gevoelloosheid. Het lichaam komt niet zonder reden in opstand; het communiceert.
Luister jij vaker naar je lichaam of geef je het opdrachten?
Hoe voel je je als je lichaam niet ‘meewerkt’?
Laat je hem spreken voordat pijn of vermoeidheid zijn stem overneemt?
Stop bij het eerste teken van ongemak, niet bij het laatste. In plaats van te vragen "hoe los ik dit op", vraag je "wat probeert dit mij te vertellen?" Contact met het lichaam begint met mindfulness, niet met controle. Als je stopt met het beheren ervan, kun je het gaan begrijpen.