Diffuus licht
Wanneer licht in te veel richtingen wordt verspreid, kan zelfs de helderheid vermoeiend zijn.
Je kunt veel energie hebben en je toch zwak voelen.
Niet omdat er een gebrek aan kracht is, maar omdat het overal tegelijk stroomt.
Afleiding ziet er niet uit als chaos, maar als een heel actief leven zonder zwaartepunt.
Afleiding doet zich vaak voor als een rijkdom aan mogelijkheden: veel dingen en ideeën, veel paden zijn begonnen.
In eerste instantie geeft het je een gevoel van beweging en een ruime ademhaling, maar na verloop van tijd kan het je contact met je eigen centrum wegnemen.
De mens is overal een beetje, maar eigenlijk nergens.
Licht is krachtig als het richting heeft, en zonder richting wordt het slechts een schittering die de ogen belast.
Hetzelfde geldt voor aandacht en hart: als alles even belangrijk is, kan niets echt geaccepteerd worden en dan beginnen dingen te concurreren om ruimte.
Focus hoeft niet te betekenen dat je je afsluit voor de wereld, maar het kan een keuze zijn van wat nu aanwezigheid nodig heeft.
De rest hoeft niet voor altijd afgewezen te worden, maar wacht gewoon buiten de lichtcirkel.
Soms herwint iemand zichzelf, niet door nieuwe kracht toe te voegen, maar door degene te verzamelen die verspreid was.
Waar het licht zich concentreert als het niet meer voor alles tegelijk schijnt