Onzekerheid als een deur
Onzekerheid laat je niet toe om met je ogen dicht de weg op te gaan.
Onzekerheid kan vermoeiend zijn omdat het onze steun lijkt weg te nemen, of dat is tenminste hoe wij ons voelen.
Je zou graag alles willen weten voordat je iets of waar dan ook doet, maar er zijn deuren die opengaan als er geen volledige garantie is.
Onzekerheid kan beweging voor lange tijd tegenhouden.
De geest probeert dan op elke wending, elke struikelpartij en elk verlies te anticiperen, omdat hij ons eenvoudigweg tegen pijn wil beschermen, maar soms ook tegen ervaringen.
Op zo'n moment begint het gebrek aan zekerheid op een verbod te lijken, of misschien is het alleen maar een uitnodiging om voorzichtiger te zijn?
Niet elke beslissing kan wachten op perfecte duidelijkheid en soms moet je ergens op ingaan met gedeeltelijke (of zelfs nul) kennis en open handen.
Het is niet roekeloos om hier aanwezig te zijn.
Deze acceptatie dat het leven zelden alles in één keer onthult, leert ons lopen zonder de illusie van volledige controle, omdat controle slechts een gemoedstoestand is waarin we ons veiliger voelen.
In onzekerheid verschijnt de waarheid over vertrouwen, maar niet noodzakelijkerwijs in de wereld, omdat de wereld veranderlijk is, maar eerder in het eigen vermogen om te reageren, te leren en terug te keren.
De deur van onzekerheid leidt meestal niet naar een gemakkelijke plek, maar leidt vaak naar een plek waar iemand ophoudt met doen alsof en begint te ervaren en te leven.
Wanneer was de laatste keer dat je iets aanging zonder volledige zekerheid van succes