Rust na de storm
Na een storm hoef je niet altijd meteen op te ruimen, je hoeft alleen maar eerst te controleren of het hart weer thuis is.
Als iets zwaar door het leven gaat, laat het niet alleen een puinhoop achter, maar ook een stilte waarin het moeilijk is om meteen functioneel te zijn.
Zachtheid na de storm is geen zwakte.
Het is de manier van de mens om niet nog een donder aan zichzelf toe te voegen.
Na een moeilijke tijd kun je gemakkelijk een snelle terugkeer naar normaal verwachten.
Alsof het genoeg is om de ene deur te sluiten en meteen de volgende te kunnen openen.
Alleen werkt de binnenwereld niet als een schakelaar.
Hij heeft tijd nodig om te stoppen met luisteren naar gevaar.
Hij heeft zachtheid nodig voordat hij weer op de vrede vertrouwt.
De storm kan buiten voorbijgaan, maar de echo ervan blijft lange tijd in een persoon hangen, en dat is niet altijd logisch.
Soms verschijnt het tijdens normale activiteiten, met geluid, geur of vermoeidheid zonder enige reden, en het betekent geen terugtrekking, maar een langzaam herstel.
Gekwetste plaatsen komen vaak aan het woord als dingen eindelijk veiliger aanvoelen.
Zachtheid gaat niet over het opgeven van het leven, maar over het leven dat niet op de eerste plaats staat.
Je kunt na een storm langzamer opruimen, met pauzes, zonder heldhaftig te doen.
Niet alles hoeft in één dag herbouwd te worden, want het belangrijkste is dat de wederopbouw niet op een nieuw gevecht lijkt.
Dat vergt delicatesse als het grootste lawaai al voorbij is