Geen haast om weer bij jezelf te komen
Je sprint niet terug naar jezelf, je tempo wordt bepaald door de huidige staat van binnen.
Haast kan zelfs in de meest delicate zaken terechtkomen.
Mensen willen het snel begrijpen, snel loslaten, snel verder gaan.
En toch is terugkeren naar jezelf geen taak die je moet afvinken, maar een pad dat tussen de stappen door adem moet halen.
In een wereld waarin vooruitgang wordt gemeten aan de hand van tempo, kan het moeilijk zijn om geen haast te hebben.
Zelfs interne transformatie begint soms op een project met een deadline te lijken.
Mensen willen weten wanneer het beter gaat en hoeveel er nog over is, terwijl de belangrijkste processen niet stiller groeien dan de ambitie zou willen.
Herstel vereist verschillende maatregelen.
Het is niet altijd zichtbaar in grote beslissingen, maar vaker in het feit dat één reactie zachter is dan voorheen, en soms zelfs in het feit dat een moeilijke gedachte niet langer de hele dag in zijn greep heeft.
Dit zijn kleine tekenen, maar zeer waar.
Geen haast betekent niet dat er geen beweging is.
Het is eerder een beweging die de mens niet afsnijdt van zijn gevoel, omdat je langzaam en toch diep kunt gaan, minder kunt doen en meer terug kunt komen.
En alleen door dit langzamere tempo kun je zien waar de weg echt naartoe leidt.
Hoe zou de comeback zijn als je niets hoefde te haasten?